Det finnast ikkje dårleg veir, berre folk utan regnponcho

Vi er i Kaohsiung! Det er Taiwans nest største by, og ligg heilt sør i landet. Ettersom her kun bur 2,6 millionar taiwanesarar er byen også litt koslegare enn Taipei og har blant anna ein park og ei havn – som kan minne ørlite om Oslo.

Sjølv om vi har hølva gjennom utruleg mykje dei tre siste dagane, har vi også sove eindel. Skulle nesten tru vi begge trengte ein ferie. Det er hvertfall ikkje dei gode sengene som er grunnen til at vi har sove så lenge, for dei er like harde som Siv Jensens ytre.  Og med ”ein del” meina eg at vi har lagt oss klokka 23 og stått opp kl 14…

IMG_0763

Vi søve, og det er flott. No nokre kjappe fakta om Taiwan så langt:

  • Det er veldig reint her, til tross for at eg ikkje finnast ein einaste søppelbøtte. Nada, null og niks. Einaste søppelbøttene som er å oppdrive er på toaletta (kor det sjjølvsagt er søppelbøtte til å kaste det brukte dopapiret – rørsystema her tåle ikkje dopapir. Heilt sant.)
  • Det seiast at folk her kan engelsk. Det er kanskje lett å få inntrykk av det sidan alle sei ”byebye” i staden for hadet på kinesisk – men det er så langt det strekke seg.
  • Dei skriv ofte nedover, og ikkje bortover på menyar noko som gjer det endå vansklegare å finne ut om dei har fried rice.
  • Barar finnast ikkje.
  • Alle apotek ser ut som nattklubbar ( eller så er det berre vi som er litt vel hungrige på ein øl)
  • Tbana fungerar like gode som brunost på nybaka brød
  • Dei er glad i Sveits og det er lov å gamble her. Er det eit skatteparadis mon tro?
  • Her er ingen vestlege personar. Dei vi har sett huskar vi akkurat kor dei såg ut og kor vi såg dei – så få er det. For å sei det enkelt; vi er kjendisar. Tenk! Jonathan som er høg, har hår på leggane og tendensar til skjegg og eg som også er høg og blond!
  • Einaste hunderasen vi har sett er puddel. Lurar på om dei er heilage?

Så, kva har vi gjort på dei siste dagane? Vi har no vore i Kaohsiung i tre dagar, og budd på to fine hotell midt i byen.

Første dagen klarte vi å nøste opp eit ”Art District”. Der hadde dei utruleg mykje hipt og trendy. Det var nok sterkt inspirert av Art District i Beijing, men en fantastisk fin hipster-impuls midt opp i  all suppe og tempel. I den delen av byen fann vi også ein vestleg bar. Med vestleg meina eg då at dei selte pommes frites, hadde engelsk meny og bilde av viktige ”vestlege ting” som: det amerikanske- og britiske flagget, Marilyn Monroe, Elvis, Michael Jackson + at der var eit par engelske plommemodne menn som truleg hadde funne kjærleiken i Taiwan via nettdating.

IMG_0736

Dagen etter måtte vi sjølvsagt opp i den høgste bygninga i byen. Det var ikkje akkurat som Taipei 101, men høgt nok. Hverfall for Jonathan som verkeleg har fått trimma høgdeskrekken sin dette opphaldet. Som turistattraksjson velge eg å gje den 3 av 6.

Ikkje nok med at eg fekk gå opp i den høgste bygninga fekk eg også gjennom massasje. På det superkule nattmarkedet måtte vi ut med heile 130 kr for to 30 min massasjar. Idrettsutøvaren Jonathan har aldri fått ordentlig massasje før, og hvertfall ikkje av ein tilsynelatande blind, asiatisk mann. Eg på mi side er gamal i gamet og synes det var heilt toppes og dritbra – ikkje dritvondt og heilt medium som den andre delen av reisefølget.

Ettersom mitt mål for turen er å få Jonathan lei av tempel, bar turen vidare til ”lotus Pond” utanfor byen som blei beskrive som eit ”handmade lake”. Det var kanskje handlaga, men eg ville kanskje gitt det ein meir nøyaktig beskrivelse – for der skjedde det mykje, du!

Der var det Wakeboard-bane i vatne, ein kunne Kite, fiske, ete, drikke (øl), gå på fjelltur og der var sikkert 15 tempel.

13410756_10157090226950441_1231554990_o

13446079_10157090227065441_981629229_o

Det var ein klassisk ”for mykje av det gode” asiatisk turistattraksjon. Om taiwaneranane nokon gong spør seg sjølv kva skattepengane går til, vil eg nok tru at ein god andel har gått til det prosjekte rundt den dammen.

Vi var sjølvsagt innom dei fleste tempela, og når Jonathan knekte ut av seg at ”Nei, jeg trenger ikke ta bilde og se inn i det tempelet, de er jo ganske like” Følte eg at mitt mål var oppnådd. Han er lei av tempel!!!

Det kan også ha noko med at vi (Jonathan) faktisk har sett fleire tempel enn skate-spots. Og det skal eg fortelje dykk – det skal mykje til.IMG_0788

Så til det klassiske spørsmålet – har dykk hatt bra veir?

Her er svaret nei. Nei som i det faktum at det har høljeregna kvar ettermiddag. Men, det har absolutt ikkje satt nokon stoppar for oss. Vi har nemleg mista all verdighet å kjøpt oss regnponchoar. Eit fantastisk klamt og nyttig plagg som gjer oss rusta for veir og vind. Elskar regnponcho.

13467758_10157090227090441_2050252900_o

13446212_10157084224080441_1958562067_o

…og dette innlegget blei skrive for veldig lenge sidan. No har vi oppgrdert frå eit hotell utan stjerner til eit firestjerners hotell, det er kjempefint veir, og vi skal til «Hakka Village» – ein landsby kor Taiwans urbefolkning bur.

Advertisements

Legg igjen en kommentar

Fyll inn i feltene under, eller klikk på et ikon for å logge inn:

WordPress.com-logo

Du kommenterer med bruk av din WordPress.com konto. Logg ut / Endre )

Twitter picture

Du kommenterer med bruk av din Twitter konto. Logg ut / Endre )

Facebookbilde

Du kommenterer med bruk av din Facebook konto. Logg ut / Endre )

Google+ photo

Du kommenterer med bruk av din Google+ konto. Logg ut / Endre )

Kobler til %s

%d bloggers like this: